Zawsze, gdy Twój system się rozrasta, zwiększa się ruch, coraz więcej użytkowników korzysta z Twoich produktów, serwery zaczynają reagować wolniej, a przestoje pogarszają sytuację Twojego biznesu, zaczynasz myśleć o skalowaniu.  Istnieją dwie podstawowe strategie skalowania – pionowa i pozioma.    ma na celu zwiększenie mocy systemu, zazwyczaj poprzez dodanie do serwerów większej liczby procesorów i pamięci RAM. Skalowanie pionowe    koncentruje się natomiast na duplikowaniu (lub klonowaniu) serwerów w puli zasobów. Skalowanie poziome   Więcej na ten temat:  Skalowanie pionowe  Skalowanie pionowe jest najlepszą opcją dla systemu o niskim ruchu, ponieważ jest to najbardziej dostępne podejście do obsługi wzrostu bez wprowadzania dodatkowej złożoności. Nie musisz się martwić o wdrażanie strategii dla grupy zasobów, elastyczność puli zasobów, bezstanowość serwera, rozproszoną pamięć podręczną itd.   Jednakże skalowanie pionowe ma poważne wady  Ograniczenie sprzętowe, ponieważ nie można dodawać zasobów w nieskończoność  Brak funkcji failover i redundancji zwiększa ryzyko długotrwałego przestoju i utraty danych  Skalowanie poziome    eliminuje te problemy poprzez klonowanie serwerów aplikacji i osadzanie komponentu, takiego jak   . Skalowanie poziome moduł równoważenia obciążenia    rozdziela ruch na serwerach, wykorzystując   takie jak: Moduł równoważenia obciążenia określone algorytmy,   Każdy z każdym   Ważony każdy z każdym  Podejścia oparte na haszu IP  Metoda najmniejszego połączenia  Metoda połączenia o najmniejszej wadze  Metoda najmniejszej odpowiedzi  i wiele innych.   Ma jednak kilka wad:  Serwery muszą być bezstanowe  Sesje muszą być przechowywane w scentralizowanym magazynie danych  Bardziej skomplikowane  może być wymagane   wdrażanie strategii  Moduł równoważenia obciążenia może stać się wąskim gardłem wydajności, jeśli jest nieprawidłowo skonfigurowany i zasoby są niewystarczające  Wprowadza dodatkową złożoność do systemu i stanowi potencjalny pojedynczy punkt awarii, co wymaga zastosowania strategii przełączania awaryjnego  Moduły równoważenia obciążenia L4/L7  Aby dwa urządzenia w Internecie mogły się ze sobą komunikować, systemy bazowe muszą przestrzegać określonych protokołów. Każdy słyszał o modelu OSI, który opisuje siedem warstw, których systemy komputerowe używają do komunikacji w sieci. Chociaż współczesny Internet opiera się na prostszym modelu stosu protokołów TCP/IP, model OSI jest szeroko stosowany, ponieważ pomaga wizualizować i komunikować, jak działają sieci, a także pomaga izolować i rozwiązywać problemy sieciowe.  Większość rozwiązań równoważenia obciążenia w branży posługuje się terminami L4 i L7, gdzie L4 odnosi się do warstwy transportowej w modelu OSI, a L7 do warstwy aplikacji.  Moduł równoważenia obciążenia L4 jest nadal modułem L2/L3, ponieważ używa danych z dolnych warstw, takich jak adres IP i numer portu.   Główne zalety modułu równoważenia obciążenia L4  Rozwiązanie to jest bezpieczniejsze i wydajniejsze, ponieważ przy podejmowaniu decyzji o routingu nie jest uwzględniana zawartość danych  To samo połączenie TCP obowiązuje pomiędzy klientem a serwerem, co pomaga zapobiegać przekroczeniu limitu dostępnych połączeń TCP na module równoważenia obciążenia   Główne wady modułu równoważenia obciążenia L4  Inteligentne kierowanie jest niemożliwe, ponieważ zawartość nie jest odszyfrowywana  Protokół stanowy wprowadza dodatkową złożoność  Mapowanie pomiędzy adresami publicznymi i prywatnymi  Brak buforowania, ponieważ zawartość jest niedostępna na tym poziomie  Nie można używać w architekturze mikrousług, ponieważ przekierowanie ruchu nie jest dostępne na podstawie ścieżki URL  Z drugiej strony moduł równoważenia obciążenia L7 działa na poziomie aplikacji w modelu OSI   Główne zalety modułu równoważenia obciążenia L7  Można podejmować mądre decyzje na podstawie ścieżki URL, nagłówków i treści  Buforowanie   Główne wady modułu równoważenia obciążenia L7  Dodatkowe obciążenie wynikające z utrzymywania dwóch połączeń TCP, jednego między klientem a modułem równoważenia obciążenia, drugiego między modułem równoważenia obciążenia a serwerem. Należy również wziąć pod uwagę limit połączenia TCP modułu równoważenia obciążenia  Mniej bezpieczne, ponieważ moduł równoważenia obciążenia musi znać certyfikaty, aby móc odszyfrować dane i podejmować decyzje dotyczące routingu   Wniosek  Load balancer jest kluczowym elementem, gdy skalowanie poziome jest stosowane do obsługi systemów o dużym ruchu. Istnieją dwa główne typy load balancerów L4 i L7.  Moduł równoważenia obciążenia L4 jest znacznie bezpieczniejszy i wydajniejszy ze względu na ograniczenia związane z podejmowaniem inteligentnych decyzji  Moduł równoważenia obciążenia L7 działa w sposób umożliwiający inteligentne podejmowanie decyzji dotyczących routingu ze względu na koszty wydajności i bezpieczeństwa  Wybór odpowiedniego typu zależy od wymagań systemowych i należy go starannie rozważyć, zachowując równowagę między stosowaniem zasad bezpieczeństwa a eliminowaniem wąskich gardeł wydajnościowych.  Opublikowano również  tutaj.

The is an opinion piece based on the author’s POV and does not necessarily reflect the views of HackerNoon.

Read My Stories

Ten dźwięk jest produkowany w oryginalnym języku historii!

Dekodowanie prymitywów równoważenia obciążenia

About Author

UWAGI

ZAWIEŚĆ TAGI

ARTYKUŁ TEN ZOSTAŁ PREZENTOWANY W

Related Stories

Meet the Writer: HackerNoon's Contributor Emmanuel Nwaka, Content Marketing Professional

The Noonies 2022 Award Goes to Madalin Muraretiu - Contributor of The Year - Cryptocurrency Edition

Pleasures of the telescope by Garrett Putman Serviss - Table of Links

Meet Klink Finance: HackerNoon Company of the Week

Meet the Writer: HackerNoon's Contributor Emmanuel Nwaka, Content Marketing Professional

The Noonies 2022 Award Goes to Madalin Muraretiu - Contributor of The Year - Cryptocurrency Edition

Pleasures of the telescope by Garrett Putman Serviss - Table of Links

Meet Klink Finance: HackerNoon Company of the Week

Light-Mode

Classic

Newspaper

Minty

Dark-Mode

Neon Noir

Minty

HN StartUps