![Search icon](https://hackernoon.imgix.net/search-new.png?w=19&h=19)
Wybór idealnego stosu serwerów do uruchomienia produktu to decyzja, która ma duże znaczenie. Ten wybór wpływa nie tylko na początkowe wdrożenie, ale także na długoterminową adaptowalność i wydajność Twojej aplikacji. Jeśli jesteś starszym programistą lub kierujesz zespołem, bierzesz na siebie odpowiedzialność za te decyzje dotyczące architektury, przeszukując morze języków i frameworków, aby znaleźć idealne dopasowanie do unikalnych potrzeb Twojego projektu. Twoim zadaniem jest dokonanie ważnego wyboru, takiego, który będzie obowiązywał w miarę rozwoju i rozbudowy Twojego projektu.
Nazywam się Grigorii Novikov, jestem starszym programistą back-endu z wieloletnim doświadczeniem w tworzeniu i wdrażaniu architektur oprogramowania. Przez całą moją karierę stawałem przed wieloma krytycznymi decyzjami dotyczącymi wyboru stosu serwera. Każda decyzja dodała warstwy do mojego zrozumienia, jak dopasować technologię do wymagań rozwijającego się projektu. W tym artykule podzielę się z Tobą kilkoma z tych ciężko zdobytych spostrzeżeń, pomagając Ci wybrać stos serwera, który będzie odpowiadał bieżącym potrzebom Twojego projektu i będzie wspierał jego przyszły rozwój. Zapraszam Cię do wspólnego odkrywania tajników podejmowania decyzji technologicznych, które torują drogę do sukcesu, upewniając się, że Twój projekt stoi na gruncie dojrzałym do wzrostu, elastyczności i innowacji.
Jeśli jesteś starszym programistą lub kierujesz zespołem, to na Tobie spoczywa odpowiedzialność za decyzje dotyczące architektury, musisz przejrzeć morze języków i frameworków, aby znaleźć ten, który idealnie odpowiada wyjątkowym potrzebom Twojego projektu.
Chociaż nie jest to związane z kodem per se, ten punkt jest tak ważny, że należy go omówić w pierwszej kolejności. Solidna dokumentacja jest podstawą wydajnego rozwoju, zwłaszcza jeśli chodzi o rozwój po stronie klienta i testowanie aplikacji. Narzędzia do automatycznego generowania dokumentacji zrewolucjonizowały ten proces, zapewniając, że dokumentacja nadąża za najnowszymi zmianami w API, usprawniając przepływy pracy w zakresie rozwoju i ograniczając ręczny wysiłek związany z aktualizacją dokumentacji projektu.
Spośród narzędzi dostępnych dla dewelopera polecam Swaggera ze względu na jego wszechstronność, powszechną adopcję i silne wsparcie społeczności. Inną popularną opcją jest Redoc, który oferuje atrakcyjny, konfigurowalny interfejs do dokumentacji API. W przypadku projektów wymagających bardziej rozbudowanej personalizacji narzędzia takie jak Apiary zapewniają elastyczność wraz z możliwościami dokumentowania, choć mogą wymagać większej początkowej konfiguracji.
Niezależnie od tego, które narzędzie wybierzesz, celem powinno być zoptymalizowanie procesu dokumentacji pod kątem wydajności, bez dopuszczenia, aby samo narzędzie stało się znaczną stratą czasu. Wybierz rozwiązanie, które minimalizuje wysiłki związane z ręczną dokumentacją, oferując jednocześnie elastyczność w dostosowywaniu się do unikalnych wymagań Twojego projektu.
Efektywne śledzenie błędów jest kluczowe dla utrzymania kondycji Twojej aplikacji. Do efektywnej integracji śledzenia błędów używam narzędzi takich jak Jira i Bugzilla, które oferują bogaty zestaw funkcji i elastyczność. Jira w szczególności oferuje solidne możliwości integracji z wieloma środowiskami programistycznymi; Bugzilla z kolei jest znana ze swojej prostoty i skuteczności, szczególnie w projektach typu open source, w których priorytetem jest proste śledzenie błędów.
Oto wgląd dla Ciebie: integracja systemów śledzenia błędów z komunikatorami internetowymi i systemami kontroli wersji zwiększy współpracę i wydajność Twojego zespołu. Na przykład kombinacja Jira+Bitbucket usprawnia przepływy pracy, umożliwiając bezproblemowe śledzenie problemów w środowisku kontroli wersji. To połączenie ułatwia przejrzysty, zwinny proces rozwoju, w którym aktualizacje kodu i rozwiązania problemów są ściśle powiązane, umożliwiając szybsze iteracje i lepszą jakość kodu.
Inną potężną integracją jest Mattermost+Focalboard, która oferuje kompleksową platformę współpracy. Łączy ona korzyści bezpośredniej komunikacji Mattermost z możliwościami zarządzania projektami i zadaniami Focalboard, zapewniając zespołom aktualizacje w czasie rzeczywistym dotyczące śledzenia błędów, a także elastyczność w zarządzaniu zadaniami i przepływami pracy w ramach ujednoliconego interfejsu. Takie integracje nie tylko optymalizują proces rozwiązywania błędów, ale także sprzyjają bardziej spójnemu i zwinnemu środowisku programistycznemu, ostatecznie zwiększając produktywność i wyniki projektu.
Gdy Twój produkt zacznie się przyjmować, staniesz przed wyzwaniem skalowania . I nie mam na myśli po prostu rosnącej liczby użytkowników. Skalowanie obejmuje dopasowywanie nowych funkcji, obsługę rosnącej bazy danych i utrzymywanie optymalnego poziomu wydajności bazy kodu i bazy danych. To właśnie wtedy architektura, którą wybrałeś dla swojego stosu serwerów, naprawdę wchodzi do gry.
Na przykład, na początku projektu, przejście na architekturę monolityczną może wydawać się zrównoważonym podejściem. Ale w miarę rozwoju i zmian produktu, zaczniesz dostrzegać, gdzie jest ona niewystarczająca. Przejście na architekturę mikrousług lub wprowadzenie skalowalnych usług w chmurze może dać Ci o wiele lepszą kontrolę nad różnymi aspektami Twojej aplikacji.
W przypadku skalowalnych rozwiązań stosu serwerów skłaniam się ku technologiom takim jak Kubernetes i Docker. Te narzędzia zapewnią Ci elastyczność niezależnego skalowania usług, wydajnego zarządzania wdrożeniami i zapewnią spójność w środowiskach. Ponadto dostawcy usług w chmurze, tacy jak Amazon Web Services, Google Cloud i Microsoft Azure, oferują znakomite usługi zarządzane, które mogą naprawdę uprościć Twoją podróż skalowania.
Wybór skalowalnej architektury oznacza zrównoważenie korzyści skalowalności ze złożonością zarządzania rozproszonym systemem. Ostatecznie Twoim celem jest wybranie stosu serwerów, który spełnia Twoje obecne potrzeby i ma elastyczność, aby poradzić sobie z przyszłym wzrostem.
Nie brakuje dostępnych języków programowania i frameworków, z których każdy ma własny zestaw korzyści, takich jak wsparcie społeczności, dostępność zasobów, a nawet funkcje bezpieczeństwa. Ta różnorodność umożliwia szeroki wybór rozwiązań, które nie tylko rozwiązują bieżące wyzwania rozwojowe, ale także są zgodne z długoterminowymi celami projektu, w tym bezpieczeństwem i skalowalnością .
Technologie wspierane przez duże społeczności i obfite zasoby, takie jak Python i JavaScript – oraz ich odpowiednie struktury w tych językach, takie jak Django lub React – zapewniają bogactwo wiedzy i gotowych do użycia przykładów kodu. To bogactwo znacznie skraca czas, który w przeciwnym razie poświęciłbyś na rozwiązywanie problemów, biorąc pod uwagę niewielkie szanse na napotkanie problemu, którego ktoś przed Tobą nie rozwiązał. Z drugiej strony nowsze lub niszowe technologie mogą przynieść wyjątkowe korzyści, ale często pozostawiają Cię gotowego na trudniejszy czas, jeśli chodzi o znalezienie szybkich rozwiązań.
Kolejnym kluczowym momentem jest zrównoważenie bezpieczeństwa i użyteczności. W przypadku projektów, w których ochrona kodu źródłowego jest głównym problemem, rozważ użycie języków i technologii, które obsługują łatwe zaciemnianie i bezpieczne pakowanie. Na przykład Java i .NET mają ustalone narzędzia i ekosystemy do zaciemniania kodu. Technologie konteneryzacji, takie jak Docker, również Ci w tym pomogą. Pakując aplikację i jej środowisko w kontenerze, zapewniasz, że klient otrzyma wszystko, co jest potrzebne do uruchomienia aplikacji bez bezpośredniego dostępu do Twojego kodu. Ta metoda nie tylko zabezpiecza kod, ale także upraszcza proces wdrażania.
Rozważania nad kosztami są kluczowe przy wyborze stosu technologicznego. Chodzi tylko o koszt początkowej konfiguracji, musisz również myśleć długoterminowo o tym, ile będzie kosztować utrzymanie i skalowanie systemu .
Technologie open source mają słodki bonus w postaci zerowych opłat licencyjnych z góry. Dla startupów lub projektów o ograniczonym budżecie może to być główna atrakcja. Ponadto ogromne pule utalentowanych programistów pomogą Ci utrzymać koszty pracy w bardziej przystępnej cenie.
Z drugiej strony bardziej złożone i wyspecjalizowane technologie, takie jak blockchain lub zaawansowane platformy analityki danych, mogą wymagać wyższej początkowej inwestycji. Podczas gdy oferują znaczące zalety pod względem wydajności i bezpieczeństwa, należy rozważyć całkowity koszt posiadania w stosunku do przewidywanych korzyści.
Ponadto usługi w chmurze, choć zmniejszają potrzebę infrastruktury fizycznej, wiążą się z własnym zestawem kosztów. Wspomniane powyżej AWS, Google Cloud i Azure oferują różne modele cenowe, które mogą skalować się wraz z Twoim użytkowaniem; jednak bez starannego zarządzania koszty te mogą gwałtownie rosnąć wraz ze wzrostem Twojego projektu.
Zapewnienie wydajnego dostarczania kodu koncentruje się na procesie wdrażania, przede wszystkim poprzez potoki Continuous Integration/Continuous Deployment (CI/CD) . Ta metoda podkreśla znaczenie automatyzacji transferu kodu do różnych środowisk, usprawniając przepływy pracy związane z rozwojem i produkcją.
Narzędzia takie jak GitLab CI i CircleCI oferują solidne rozwiązania do automatyzacji procesów testowania i wdrażania. Ponadto użycie narzędzi skryptowych, takich jak Ansible i Terraform, dodatkowo wzmacnia tę automatyzację, umożliwiając dostarczanie i zarządzanie infrastrukturą za pomocą kodu.
Te technologie pomogą Ci zbudować bezproblemowy potok, który przenosi kod z rozwoju do produkcji z precyzją i niezawodnością. Integrując te narzędzia z Twoim przepływem pracy, ustanawiasz ramy, które nie tylko przyspieszają cykle rozwoju, ale także zapewniają spójność i stabilność w różnych środowiskach.
Tworzenie i zarządzanie środowiskiem programistycznym jest podstawowym, ale złożonym aspektem cyklu życia każdego projektu. Projektowanie skalowalnego i łatwego w utrzymaniu środowiska może wydawać się zniechęcające, szczególnie dla zespołów bez dedykowanego specjalisty DevOps.
Dla wielu zespołów odpowiedź na pytanie o najlepsze podejście do zarządzania środowiskiem leży w wykorzystaniu usług opartych na chmurze i konteneryzacji. Ponownie, AWS, Google Cloud i Azure oferują szereg usług, które można dostosować do rozmiaru i złożoności projektu. Platformy te zapewniają narzędzia niezbędne do tworzenia elastycznych, skalowalnych środowisk bez potrzeby rozległego zarządzania infrastrukturą. Ponadto przyjęcie technologii takich jak Docker i Kubernetes sprawia, że wdrażanie na różnych etapach rozwoju, testowania i produkcji jest spójne i niezawodne.
Budowanie efektywnego i komfortowego środowiska nie dotyczy tylko konfiguracji serwera, ale również konfiguracji lokalnych środowisk dla programistów . Ten aspekt jest kluczowy dla DevOps, ponieważ często tworzą skrypty, aby uprościć proces uruchamiania projektów lokalnie. Jednak to zadanie nie zawsze jest łatwe. Na przykład przygotowanie lokalnych środowisk w .NET może być dość trudne, co podkreśla potrzebę wyboru technologii i narzędzi, które usprawniają zarówno konfigurację serwera, jak i lokalną. Zapewnienie programistom bezproblemowego dostępu do wydajnych lokalnych środowisk programistycznych jest niezbędne do utrzymania produktywności i ułatwienia płynnego przepływu pracy.
Wybór właściwego stosu serwerów dla Twojego projektu jest jak kładzenie fundamentów pod budynek: wymaga starannego rozważenia, przewidywania i równowagi między obecnymi potrzebami a przyszłym wzrostem. Każdy dokonany wybór wpływa na sukces Twojego projektu i jego zdolność do adaptacji i rozkwitu w dynamicznym krajobrazie technologicznym. W tym artykule chciałem poprowadzić Cię przez te kluczowe decyzje, wyposażając Cię w wiedzę, aby poradzić sobie ze złożonością przyszłości. Mam nadzieję, że wiedza, którą zdobyłeś dzisiaj, pomoże Ci dokonać świadomych wyborów, które doprowadzą Cię do sukcesu Twoich obecnych i przyszłych projektów!
W ramach rozwoju przełomowego wykrywacza kłamstw przeznaczonego do masowych testów, projektu oznaczonego jako pierwszy tego typu w Europie Wschodniej, stanąłem przed wyborem stosu serwera jako lider zespołu programistów. Podstawowe wymagania projektu – ogromna liczba połączeń mikrousług i rozbudowane operacje na plikach w celu przetwarzania różnych danych wyjściowych czujników – wymagały solidnego, ale elastycznego rozwiązania zaplecza.
Wybraliśmy Pythona z FastAPI zamiast innych kandydatów, takich jak Python/Django i Go/Fiber. Decyzja zależała od lepszego wsparcia FastAPI dla programowania asynchronicznego, kluczowej funkcji dla wydajnego obsługiwania intensywnych potrzeb przetwarzania danych w projekcie. Django, choć potężne, zostało odrzucone ze względu na swoją synchroniczną naturę, która nie mogła spełnić naszych wymagań dotyczących wysokiej współbieżności i przetwarzania danych w czasie rzeczywistym. Podobnie Go było brane pod uwagę ze względu na wydajność, ale ostatecznie pominięto je na rzecz możliwości szybkiego rozwoju FastAPI i wbudowanego wsparcia dla dokumentacji Swagger, co było nieocenione dla naszego napiętego harmonogramu rozwoju MVP.
Jednocześnie projekt wymagał stworzenia funkcji softcam, która byłaby w stanie zarządzać połączeniami webcam i kierować strumieniem wideo przez różne kanały. Językiem z wyboru do tego zadania stał się C++, dzięki swojej niezrównanej szybkości wykonywania i kompatybilności międzyplatformowej.
Decyzje, które podjęliśmy w ramach tego projektu, nie tylko przyczyniły się do jego początkowego sukcesu, ale także położyły solidne podwaliny pod jego ciągły rozwój i adaptację.
W tym projekcie początkowo zdecydowałem się na Pythona i Django , wybierając je ze względu na ich szybkie możliwości rozwoju niezbędne do szybkiego uruchomienia. Wybór ten okazał się skuteczny na wczesnych etapach, bezpośrednio przyczyniając się do wzrostu przychodów klubu poprzez ulepszone zarządzanie frekwencją.
Wraz z rozszerzeniem zakresu projektu o funkcje takie jak zarządzanie pracownikami, analityka i wewnętrzny system wiadomości, ograniczenia Django w zakresie obsługi złożonych, współbieżnych procesów stały się oczywiste. Ta świadomość skłoniła mnie do zintegrowania Go, wykorzystując jego gorutyny i Fasthttp do opracowania naszego wewnętrznego komunikatora. Wydajność Go w zarządzaniu współbieżnymi zadaniami pomogła nam rozszerzyć funkcjonalność CRM, co pozwoliło nam utrzymać wysoką wydajność przy minimalnym narzucie.
Decyzja o zastosowaniu hybrydowego podejścia technologicznego, wykorzystującego Django do podstawowych funkcjonalności i Go do komponentów o wysokiej wydajności, okazała się kluczowa. Ta strategia pozwoliła mi zrównoważyć szybki rozwój i skalowalność, zapewniając, że CRM może ewoluować, aby sprostać rosnącym potrzebom klubu.