![Search icon](https://hackernoon.imgix.net/search-new.png?w=19&h=19)
انتخاب پشته سرور مناسب برای راه اندازی یک محصول تصمیمی است که وزن زیادی را به همراه دارد. این انتخاب نه تنها بر استقرار اولیه، بلکه بر سازگاری و کارایی طولانی مدت برنامه شما تأثیر می گذارد. اگر شما یک توسعهدهنده ارشد هستید یا تیمی را رهبری میکنید، مسئولیت این تصمیمات معماری را بر عهده دارید، و دریایی از زبانها و چارچوبها را غربال میکنید تا متناسب با نیازهای منحصربهفرد پروژه خود را بیابید. وظیفه شما در اینجا این است که یک انتخاب مهم داشته باشید، انتخابی که با تکامل و گسترش پروژه شما پابرجا خواهد ماند.
من Grigorii Novikov هستم، یک توسعهدهنده ارشد Backend با سالها تجربه در مجسمهسازی و پیادهسازی معماریهای نرمافزار. در طول زندگی حرفهایام، با تصمیمهای مهم زیادی در مورد انتخاب پشته سرور روبرو بودهام. هر تصمیم لایههایی به درک من از نحوه همسو کردن فناوری با الزامات یک پروژه در حال رشد اضافه کرده است. در این مقاله، من برخی از آن بینشهایی را که به سختی به دست آوردهاید، با شما به اشتراک میگذارم، که به شما کمک میکند یک پشته سرور انتخاب کنید که متناسب با نیازهای فعلی پروژه شما باشد و از رشد آینده آن پشتیبانی کند. من از شما دعوت میکنم تا با من نکات و نکات مربوط به تصمیمگیریهای فنی را که راه را برای موفقیت هموار میکند، بررسی کنید، مطمئن شوید که پروژه شما روی زمینی آماده رشد، انعطافپذیری و نوآوری است.
اگر شما یک توسعهدهنده ارشد هستید یا تیمی را رهبری میکنید، مسئولیت این تصمیمات معماری را بر عهده دارید، و دریایی از زبانها و چارچوبها را غربال میکنید تا متناسب با نیازهای منحصربهفرد پروژه خود را بیابید.
اگرچه به خودی خود مربوط به کد نیست، اما این نکته آنقدر مهم است که باید ابتدا مورد بحث قرار گیرد. مستندسازی قوی سنگ بنای توسعه کارآمد است، به خصوص وقتی صحبت از توسعه سمت مشتری و آزمایش برنامه باشد. ابزارهایی برای تولید خودکار اسناد این فرآیند را متحول کرده اند و تضمین می کنند که اسناد با آخرین تغییرات API همگام است، گردش کار توسعه را ساده می کند و تلاش دستی برای به روز نگه داشتن اسناد پروژه شما را کاهش می دهد.
در میان ابزارهای موجود برای یک توسعه دهنده، من Swagger را به دلیل تطبیق پذیری، پذیرش گسترده و پشتیبانی قدرتمند جامعه آن توصیه می کنم. یکی دیگر از گزینه های محبوب Redoc است که یک رابط جذاب و قابل تنظیم برای اسناد API ارائه می دهد. برای پروژههایی که نیاز به سفارشیسازی گستردهتری دارند، ابزارهایی مانند Apiary انعطافپذیری را در کنار قابلیتهای مستندسازی فراهم میکنند، اگرچه ممکن است نیاز به تنظیمات اولیه بیشتری داشته باشند.
هر ابزاری را که انتخاب میکنید، هدف باید بهینهسازی فرآیند مستندسازی برای کارایی باشد، بدون اینکه اجازه دهید خود ابزار به زمان قابل توجهی تبدیل شود. راه حلی را انتخاب کنید که تلاش های مستندسازی دستی را به حداقل می رساند و در عین حال انعطاف پذیری را برای انطباق با نیازهای منحصر به فرد پروژه شما ارائه می دهد.
ردیابی اشکال کارآمد برای حفظ سلامت برنامه شما حیاتی است. برای یکپارچه سازی موثر ردیابی اشکال ، از ابزارهایی مانند Jira و Bugzilla استفاده می کنم که هر دو دارای مجموعه ویژگی های غنی و انعطاف پذیری هستند. Jira، به ویژه، قابلیت های یکپارچه سازی قوی با بسیاری از محیط های توسعه ارائه می دهد. از سوی دیگر، Bugzilla به دلیل سادگی و اثربخشی خود، به ویژه در پروژه های منبع باز که ردیابی ساده باگ در اولویت است، شناخته شده است.
در اینجا یک بینش برای شما وجود دارد: ادغام ردیابهای اشکال با پیامرسانهای فوری و سیستمهای کنترل نسخه، همکاری و کارایی تیم شما را افزایش میدهد. به عنوان مثال، ترکیب Jira+Bitbucket گردش کار را ساده می کند و امکان ردیابی یکپارچه مشکلات را در محیط کنترل نسخه فراهم می کند. این جفتسازی فرآیند توسعه شفاف و چابک را تسهیل میکند، جایی که بهروزرسانیهای کد و حل مشکلات ارتباط نزدیکی با هم دارند و امکان تکرار سریعتر و بهبود کیفیت کد را فراهم میکند.
ادغام قدرتمند دیگر Mattermost+Focalboard است که یک پلتفرم همکاری جامع را ارائه می دهد. مزایای ارتباط مستقیم Mattermost را با قابلیتهای مدیریت پروژه و وظایف Focalboard ترکیب میکند، تیمها را با بهروزرسانیهای بیدرنگ در مورد ردیابی اشکال، در کنار انعطافپذیری برای مدیریت وظایف و گردشهای کاری در یک رابط یکپارچه، توانمند میسازد. چنین ادغامهایی نه تنها فرآیند رفع اشکال را بهینه میکنند، بلکه محیط توسعه منسجمتر و چابکتری را ایجاد میکنند و در نهایت بهرهوری و نتایج پروژه را افزایش میدهند.
هنگامی که محصول شما شروع به جلب توجه کرد، با چالش مقیاس پذیری مواجه خواهید شد. و منظورم صرفاً افزایش تعداد کاربران نیست. مقیاسبندی شامل برازش ویژگیهای جدید، مدیریت یک پایگاه داده در حال رشد، و بهینه نگه داشتن سطوح عملکرد پایگاه کد و پایگاه داده شما است. این زمانی است که معماری که برای پشته سرور خود انتخاب کرده اید واقعاً وارد عمل می شود.
به عنوان مثال، در راه اندازی پروژه شما، رفتن به سمت معماری یکپارچه ممکن است یک رویکرد متعادل به نظر برسد. اما همانطور که محصول شما رشد می کند و تغییر می کند، متوجه خواهید شد که کجا کم است. انتقال به معماری میکروسرویس یا ارائه خدمات ابری مقیاسپذیر میتواند به شما کنترل بسیار دقیقتری بر جنبههای مختلف برنامهتان بدهد.
برای راهحلهای پشته سرور مقیاسپذیر، من به فناوریهایی مانند Kubernetes و Docker تمایل دارم. این ابزارها به شما انعطاف پذیری می دهند تا خدمات را به طور مستقل مقیاس کنید، استقرارها را به طور موثر مدیریت کنید و از ثبات در محیط های خود اطمینان حاصل کنید. علاوه بر این، ارائه دهندگان خدمات ابری مانند خدمات وب آمازون، Google Cloud و Microsoft Azure خدمات مدیریت شده ای را ارائه می دهند که واقعاً می تواند سفر مقیاس شما را ساده کند.
انتخاب یک معماری مقیاس پذیر به معنای متعادل کردن مزایای مقیاس پذیری با پیچیدگی های مدیریت یک سیستم توزیع شده است. در نهایت، هدف شما در اینجا این است که یک پشته سرور انتخاب کنید که نیازهای فعلی شما را برآورده کند و دارای انعطاف پذیری برای مدیریت رشد آینده باشد.
هیچ کمبودی در زبانهای برنامهنویسی و چارچوبهای موجود وجود ندارد، که هر کدام مجموعهای از مزایای خاص خود را دارند مانند پشتیبانی انجمن، در دسترس بودن منابع، و حتی ویژگیهای امنیتی. این تنوع امکان انتخاب گسترده راهحلها را فراهم میکند که نه تنها به چالشهای توسعه فوری میپردازد، بلکه با اهداف بلندمدت پروژه از جمله امنیت و مقیاسپذیری همسو میشود.
فناوریهایی که توسط جوامع بزرگ و منابع فراوان پشتیبانی میشوند، مانند پایتون و جاوا اسکریپت – و چارچوبهای مربوطه آنها در این زبانها مانند جنگو یا React – دانش فراوان و نمونههای کد آمادهای را ارائه میکنند. این ثروت به طور قابل توجهی زمانی را که در غیر این صورت برای عیب یابی صرف می کنید کاهش می دهد، با توجه به احتمال اندک مواجه شدن با مشکلی که توسط شخصی قبل از شما حل نشده است. برعکس، فناوریهای جدیدتر یا جدیدتر ممکن است امتیازات منحصر به فردی را به میز بیاورند، اما اغلب شما را برای یافتن راهحلهای سریع آماده میکنند.
یکی دیگر از لحظات مهم، ایجاد تعادل بین امنیت و قابلیت استفاده است. برای پروژه هایی که حفاظت از کد منبع یک نگرانی اصلی است، استفاده از زبان ها و فناوری هایی را در نظر بگیرید که از مبهم سازی آسان و بسته بندی ایمن پشتیبانی می کنند. به عنوان مثال، جاوا و دات نت ابزارها و اکوسیستم هایی را برای مبهم کردن کد ایجاد کرده اند. فناوریهای کانتینریسازی مانند Docker نیز در اینجا به شما کمک میکنند. با بستهبندی برنامه و محیط آن در یک ظرف، مطمئن میشوید که کلاینت همه چیز مورد نیاز برای اجرای برنامه را بدون دسترسی مستقیم به کد شما دریافت میکند. این روش نه تنها کد را ایمن می کند، بلکه فرآیند استقرار را نیز ساده می کند.
ملاحظات هزینه در انتخاب یک پشته فناوری بسیار مهم است. این فقط در مورد هزینه راه اندازی اولیه است، همچنین باید درازمدت در مورد هزینه نگهداری و مقیاس کردن سیستم خود فکر کنید.
فنآوریهای متنباز با مزیت شیرین هزینههای صدور مجوز صفر پیشاپیش همراه هستند. برای استارتآپها یا هر پروژهای با بودجه کم، این میتواند یک جذابیت بزرگ باشد. علاوه بر این، مجموعه گسترده توسعه دهندگان ماهر به شما کمک می کند تا هزینه های نیروی کار را مدیریت کنید.
از سوی دیگر، فناوریهای پیچیدهتر و تخصصیتر، مانند بلاک چین یا پلتفرمهای پیشرفته تجزیه و تحلیل داده، ممکن است نیاز به سرمایهگذاری اولیه بیشتری داشته باشند. در حالی که آنها مزایای قابل توجهی از نظر عملکرد و امنیت ارائه می دهند، شما باید هزینه کل مالکیت را در مقابل مزایای پیش بینی شده بسنجید.
علاوه بر این، خدمات ابری، در حالی که نیاز به زیرساخت های فیزیکی را کاهش می دهند، مجموعه هزینه های خاص خود را نیز به همراه دارند. AWS، Google Cloud و Azure فوق الذکر مدل های قیمت گذاری مختلفی را ارائه می دهند که می توانند با استفاده شما مقیاس شوند. با این حال، بدون مدیریت دقیق، این هزینه ها می توانند با رشد پروژه شما افزایش پیدا کنند.
اطمینان از تحویل کد کارآمد بر فرآیند استقرار، عمدتاً از طریق خطوط لوله یکپارچه سازی/استقرار مستمر (CI/CD) متمرکز است. این روش بر اهمیت خودکار کردن انتقال کد به محیطهای مختلف، سادهسازی گردشهای کاری توسعه و تولید تأکید میکند.
ابزارهایی مانند GitLab CI و CircleCI راه حل های قوی برای خودکارسازی فرآیندهای تست و استقرار ارائه می دهند. علاوه بر این، استفاده از ابزارهای اسکریپت نویسی مانند Ansible و Terraform این اتوماسیون را بیشتر تقویت می کند و امکان تهیه و مدیریت زیرساخت را از طریق کد فراهم می کند.
این فناوریها به شما کمک میکنند یک خط لوله بدون درز بسازید که کد را از توسعه به تولید با دقت و قابلیت اطمینان منتقل میکند. با ادغام این ابزارها در گردش کار خود، چارچوبی ایجاد می کنید که نه تنها چرخه های توسعه را تسریع می کند، بلکه ثبات و ثبات را در بین محیط ها تضمین می کند.
ایجاد و مدیریت محیط توسعه یک جنبه اساسی و در عین حال پیچیده از چرخه حیات هر پروژه است. طراحی یک محیط مقیاس پذیر و قابل نگهداری می تواند دلهره آور به نظر برسد، به خصوص برای تیم هایی که هیچ متخصص اختصاصی DevOps ندارند.
برای بسیاری از تیم ها، پاسخ به این سوال در مورد بهترین رویکرد برای مدیریت محیط زیست در استفاده از خدمات مبتنی بر ابر و کانتینری نهفته است. مجدداً، AWS، Google Cloud و Azure طیف وسیعی از خدمات را ارائه می دهند که می توانند متناسب با اندازه و پیچیدگی پروژه شما تنظیم شوند. این پلتفرم ها ابزارهای لازم برای ایجاد محیط های انعطاف پذیر و مقیاس پذیر را بدون نیاز به مدیریت گسترده زیرساخت ها فراهم می کنند. علاوه بر این، پذیرش فناوری هایی مانند Docker و Kubernetes استقرار در مراحل مختلف توسعه، آزمایش و تولید را سازگار و قابل اعتماد می کند.
ساختن یک محیط موثر و راحت تنها مربوط به راه اندازی سرور نیست بلکه به پیکربندی محیط های محلی برای توسعه دهندگان نیز مربوط می شود. این جنبه برای DevOps بسیار مهم است، زیرا آنها اغلب اسکریپت هایی را برای ساده سازی فرآیند راه اندازی پروژه ها به صورت محلی می سازند. با این حال، این کار همیشه آسان نیست. برای مثال، آمادهسازی محیطهای محلی در داتنت میتواند کاملاً چالشبرانگیز باشد و نیاز به انتخاب فناوریها و ابزارهایی را که هم تنظیمات سرور و هم تنظیمات محلی را ساده میکنند، برجسته میکند. حصول اطمینان از دسترسی یکپارچه توسعه دهندگان به محیط های توسعه محلی کارآمد برای حفظ بهره وری و تسهیل گردش کار روان ضروری است.
انتخاب پشته سرور مناسب برای پروژه شما مانند تنظیم پایه های یک ساختمان است: نیاز به بررسی دقیق، آینده نگری و تعادل بین نیازهای فعلی و رشد آینده دارد. هر انتخابی که انجام می دهید بر موفقیت پروژه و ظرفیت آن برای انطباق و شکوفایی در چشم انداز فناوری پویا تأثیر می گذارد. با این مقاله، هدف من این بود که شما را از طریق این تصمیمات حیاتی راهنمایی کنم، و شما را با بینش هایی برای مدیریت پیچیدگی های پیش رو مجهز کنم. امیدوارم بینشهایی که امروز به دست آوردید به شما کمک کند تا انتخابهای آگاهانهای داشته باشید که شما را به موفقیت پروژههای فعلی و آیندهتان هدایت کند!
در توسعه یک دروغ سنج پیشگامانه طراحی شده برای آزمایش انبوه، پروژه ای که به عنوان اولین در نوع خود در اروپای شرقی مشخص شد، من با انتخاب پشته سرور به عنوان سرپرست تیم توسعه مواجه شدم. الزامات اصلی پروژه - تعداد زیادی اتصالات میکروسرویس و عملیات فایل گسترده برای پردازش خروجیهای حسگر متنوع - به یک راهحل پشتیبان قوی و در عین حال انعطافپذیر نیاز داشت.
ما پایتون با FastAPI را نسبت به سایر مدعیان مانند Python/Django و Go/Fiber انتخاب کردیم. این تصمیم به پشتیبانی برتر FastAPI از برنامهنویسی ناهمزمان بستگی داشت، که یک ویژگی حیاتی برای مدیریت کارآمد نیازهای پردازش دادههای فشرده پروژه است. جنگو، اگرچه قدرتمند بود، اما به دلیل ماهیت همزمان آن کنار گذاشته شد، که نمیتوانست الزامات ما را برای همزمانی بالا و مدیریت دادهها در زمان واقعی برآورده کند. به طور مشابه، Go به دلیل عملکردش در نظر گرفته شد، اما در نهایت به نفع قابلیتهای توسعه سریع FastAPI و پشتیبانی داخلی آن از اسناد Swagger، که برای جدول زمانی توسعه MVP فشرده ما بسیار ارزشمند بود، گذشت.
در همان زمان، این پروژه خواستار ایجاد یک ویژگی دوربین نرم افزاری بود که قادر به مدیریت اتصالات وب کم و هدایت جریان ویدئو در کانال های مختلف است. C++ به دلیل سرعت اجرای بینظیر و سازگاری بین پلتفرمها، زبان انتخابی برای این کار شد.
تصمیماتی که ما در مورد آن پروژه گرفتیم نه تنها موفقیت اولیه پروژه را تسهیل کرد، بلکه پایه محکمی برای رشد و انطباق مستمر آن ایجاد کرد.
برای این پروژه، من در ابتدا پایتون و جنگو را انتخاب کردم و آنها را به دلیل قابلیتهای توسعه سریع آنها که برای راهاندازی سریع ضروری است انتخاب کردم. این انتخاب در مراحل اولیه مؤثر بود و مستقیماً به افزایش درآمد باشگاه از طریق بهبود مدیریت حضور و غیاب کمک کرد.
با گسترش دامنه پروژه و شامل ویژگی هایی مانند مدیریت کارکنان، تجزیه و تحلیل، و یک سیستم پیام رسانی داخلی، محدودیت های جنگو برای مدیریت فرآیندهای پیچیده و همزمان آشکار شد. این درک باعث شد که Go را ادغام کنم و از گوروتین ها و Fasthttp آن برای توسعه پیام رسان داخلی خود استفاده کنم. عملکرد Go در مدیریت وظایف همزمان به ما کمک کرد تا عملکرد CRM را گسترش دهیم و به ما این امکان را میدهد تا عملکرد بالا را با حداقل هزینه اضافی حفظ کنیم.
تصمیم به استفاده از رویکرد فناوری ترکیبی، استفاده از جنگو برای عملکردهای اصلی و Go برای اجزای با کارایی بالا، تصمیمی حیاتی بود. این استراتژی به من اجازه داد توسعه سریع و مقیاسپذیری را متعادل کنم و اطمینان حاصل کنم که CRM میتواند برای رفع نیازهای رو به رشد باشگاه تکامل یابد.