Bij een eerder bedrijf zat ik in een vergadering waar we debatteren over het opnieuw ontwerpen van een functie die al drie jaar in het product zit.De PM dacht dat we het alleen moeten laten. Toen trok iemand de oorspronkelijke ontwerp-specificatie uit 2021. Het blijkt dat de functie werd gebouwd om een probleem op te lossen dat niet langer bestond. Maar gebruikers gebruikten het nog steeds. Niet omdat het de beste oplossing was. ze hadden net geleerd hoe ze konden gebruiken wat we hen gaven, en niemand ging ooit terug om te vragen of we het nu goed moesten herbouwen als we konden. Die ontmoeting zit vast bij mij.Mijn man "Als behoefte de moeder is van de uitvinding, zou bruikbaarheid de vader moeten zijn."Het is een zin die ik de laatste tijd veel heb nagedacht - hoe bruikbaarheid producten blijft transformeren lang nadat de oorspronkelijke behoefte is opgelost, soms lang nadat die behoefte volledig is veranderd. schreef iets Products keep changing even when they look the same Denk aan fietsen. De fietsen die we vandaag rijden zien er niets uit als de eerste versies. Die vroege ontwerpen waren lastig, ongemakkelijk en een soort gevaarlijk, in feite. Wat evolueerde was ons begrip van bruikbaarheid. Betere materialen, ja, maar ook verfijnde ergonomie en verbeterde balans. Elke generatie leerde van het kijken naar mensen die deze dingen daadwerkelijk rijden. Ik zie dit patroon voortdurend. De eerste versie lost de behoefte op. Alles daarna? Het gaat erom de oplossing levensvatbaar te maken. Why "it works" is a trap Teams behandelen "het werkt" als een eindlijn. functie verzonden, probleem opgelost, volgende ding alsjeblieft. Maar "het werkt" betekent meestal alleen dat gebruikers hebben uitgevonden hoe ze hun doel kunnen bereiken ondanks de wrijving. betekent niet dat de wrijving er niet is. betekent niet dat ze niet op iets beters zouden springen. Ik keek een tijdje terug naar een stroom waarin gebruikers door drie bevestigingsschermen moesten klikken om een enkele actie te voltooien.Waarom drie bevestigingen? Niemand in het huidige team kon me vertellen.We graven door oude tickets en ontdekten dat twee jaar geleden, er was een gegevensverlies bug. De drievoudige bevestiging was een tijdelijke patch terwijl engineering de wortel oorzaak vaststelde. Ze hebben de fout zes maanden later opgelost.De drie bevestigingsschermen bleven.Omdat het "werkte." Gebruikers er doorheen gingen, was drop-off niet verschrikkelijk en andere prioriteiten kwamen op. Dat is niet de evolutie van de bruikbaarheid, dat is het vasthouden van de bruikbaarheid. What actual evolution looks like De echte evolutie van de bruikbaarheid gaat niet over het toevoegen van functies; het is verfijning gebaseerd op hoe mensen eigenlijk gebruiken wat je hebt gebouwd. ATM's zijn waarschijnlijk het duidelijkste voorbeeld dat ik kan bedenken. ATM's van de eerste generatie gaven je eerst geld, dan keerde je kaart terug. Eenvoudig, functioneel, de noodzaak opgelost. Later ontwerpen omgedraaid de volgorde: kaart eerst, dan contant geld. niet een nieuwe uitvinding. niet oplossen van een ander probleem. gewoon aanpassen aan hoe mensen zich daadwerkelijk gedragen in plaats van hoe de machine logica suggereerde dat ze zich zouden moeten gedragen. Dezelfde kernfunctie, gevormd rond de realiteit in plaats van theorie. Why do products stop evolving? Uit wat ik heb gezien, stoppen producten met het verbeteren van hun bruikbaarheid om een paar voorspelbare redenen. De oorspronkelijke ontwerper is vertrokken en niemand weet waarom de dingen werken zoals ze doen. Metrics zien er goed uit, dus er is geen zakelijk geval.Hoewel gebruikers net hebben geleerd om te werken rond problemen. Het systeem is zo met elkaar verbonden dat het veranderen van één ding drie andere dingen breekt. Of het team verhuisde naar nieuwe functies.Het verbeteren van wat er bestaat voelt minder spannend dan het bouwen van wat er volgende is. Allereer langzaam de bruikbaarheid van uw product eroderen. What I've noticed about features that improve vs features that stagnate De functies die steeds beter worden hebben meestal iemand die nog steeds om hen geeft. een eigenaar kijkt hoe mensen het gebruiken, kleine frustraties opmerken, voor verfijning duwen. Kenmerken die stagneren zijn wees. niemand bezit ze meer. ze werken "goed genoeg." Elk kwartaal keken ze naar functies die meer dan zes maanden geleden werden gelanceerd en vroegen: hoe gebruiken mensen dit nu eigenlijk? Dan zouden ze prioriteiten geven aan verbeteringen op basis van echte gebruikspatronen, niet alleen nieuwe functieverzoeken. Maar het is het verschil tussen producten die goed ouder worden en producten die net oud worden. When evolution goes wrong Ze zien gebruikers worstelen en onmiddellijk herontwerpen zonder te begrijpen waarom het werkt zoals het doet. Ik zag een team vereenvoudigen wat leek op een onnodig complexe stroom. drie stappen werd één. veel schoner. iedereen in het team was opgewonden. De tarieven verdubbelen. Deze drie stappen waren geen willekeurige complexiteit. Het waren scharnieren die gebruikers hielpen betere beslissingen te nemen. Het instorten van alles op één scherm verwijderde de structuur die mensen nodig hadden om door hun keuzes te denken. Goede evolutie vereist het begrijpen van niet alleen wat mensen doen, maar waarom het huidige ontwerp werkt, zelfs als het lijkt alsof het niet zou moeten. The products that never stop improving De producten die ik echt leuk vind om te gebruiken hebben niet noodzakelijkerwijs de beste functies. Google Search heeft zijn fundamentele doel in 20 jaar niet veranderd. maar de bruikbaarheid blijft evolueren. Autocomplete, onmiddellijke resultaten, kennispanelen en ingebouwde snippets. Elk is gebaseerd op het leren hoe mensen daadwerkelijk zoeken, niet hoe Google dacht dat ze zouden zoeken. Slack heeft de teamchat niet uitgevonden. ze bleven gewoon verfijnen hoe het werkt. Threading, reacties, betere kennisgevingen, slimmer zoeken. Het zijn zorgvuldige, continue evolutie gebaseerd op het zien van echte mensen het product gebruiken. What this means for how I think about design now Need kan de eerste versie van uw product maken, maar de evolutie van de bruikbaarheid bepaalt of er een tiende versie is. Wat houden we gewoon omdat het bestaat, niet omdat het nog steeds juist is? Welke beperkingen hebben ons ontwerp gevormd dat niet langer van toepassing is? En waarschijnlijk de belangrijkste vraag: wie in het team is verantwoordelijk voor het verbeteren van bestaande functies, niet alleen het bouwen van nieuwe? Something worth trying Kies elke paar maanden een gevestigde functie en doe alsof je het vandaag nieuw ontwerpt met de huidige technologie, het huidige begrip van gebruikers en de huidige zakelijke context. Zou je het op dezelfde manier ontwerpen? Meestal is het antwoord nee.En wanneer het is, is de volgende vraag: wat houdt je tegen om het beter te maken? Soms zijn het echte beperkingen.Maar vaak is het gewoon inertie.En inertie is duur als je concurreert met teams die hun producten daadwerkelijk evolueren. Where I've landed on this Gebruikbaarheid bepaalt of die producten relevant blijven. De uitvinding brengt je naar de markt, de evolutie houdt je daar. Teams die dit krijgen, schepen niet alleen en gaan verder. ze schepen, kijken naar wat er werkelijk gebeurt, leren ervan en verfijnen. Zeker als de dingen werken, in feite. Because "working" is just the starting point for what a product can become. Want “werken” is slechts het uitgangspunt voor wat een product kan worden.

This story contains AI-generated text. The author has used AI either for research, to generate outlines, or write the text itself. 

The is an opinion piece based on the author’s POV and does not necessarily reflect the views of HackerNoon.

Read My Stories

Deze audio wordt geproduceerd in de originele taal van het verhaal!

Waarom “het werkt” vaak de gevaarlijkste zin is in productontwerp

About Author

OPMERKINGEN

LABELS

DIT ARTIKEL WERD GEPRESENTEERD IN

Related Stories

Light-Mode

Classic

Newspaper

Minty

Dark-Mode

Neon Noir

Minty

HN StartUps