NY FAMONOANA AN'I ROGER ACKROYD - FIAINANA AO AMIN'NY FERNLY Astounding Stories of Super-Science Oktobra 2022, nataon'i Astounding Stories dia anisan'ny andian-dahatsoratra momba ny bilaogy momba ny boky HackerNoon. Azonao atao ny mitsambikina amin'ny toko rehetra amin'ity boky ity . eto Astounding Stories of Super-Science Oktobra 2022: NY FAMONOANA AN'I ROGER ACKROYD - FIAINANA AO AMIN'NY FERNLY Nataon'i Agatha Christie Latsaky ny antsasakadiny fito minitra teo ho eo dia nampandre ny lakolosim-baravarana lehibe tao amin'ny Fernly Park aho. Nosokafan'i Parker, ilay mpanao fanompoam-pisakafoanana, tsara tarehy tsara izy io. Tsara ny alin'ny andro ka naleoko nandeha an-tongotra. Niditra tao amin'ny efitrano malalaka aho ary nandraisan'i Parker ny palitoko. Tamin'io fotoana io, ny sekretera nataon'i Ackroyd, tovolahy tsara tarehy atsoina hoe Raymond, dia nandalovan'ny efitrano an-dalana ho any amin'ny biraon'i Ackroyd, nitondra taratasy maro. “Salama tsara tompokolahy. Avy hisakafo ve? Sa antso ara-pitsaboana ity?” Ity farany ity dia nandalovan'ny kitapo maintyko, izay napetrako teo ambony vata hazo. Nanazava aho fa nisy fiantsoana ho any amin'ny tranga fiterahana antenaimo amin'ny fotoana rehetra, ka tonga niomana ho amin'ny antso vonjy aina. Niondrika i Raymond, ary nanohy ny diany, niantsoantso hoe: “Mankanesa ao amin'ny efitrano fandraisana vahiny. Fantatrao ny lalana. Ho avy tsy ho ela ny vehivavy. Mila mitondra ity taratasy ity any amin'Andriamatoa Ackroyd aho, ary holazaiko aminy fa tonga ianao.” Rehefa niseho i Raymond, dia niala i Parker, ka irery tao an-efitrano aho. Namboariko ny akanjoko, nodinihiko tao anaty fitaratra lehibe iray izay nisy teo, ary nankany amin'ny varavarana faha-32 nifanindran-dalana tamin'ny fahitako, izay fantatro fa varavaran'ny efitrano fandraisana vahiny. Tsikaritro, rehefa nitodika ny taho, dia nisy feo tao anatiny - ny fanidiana varavarankely, hoy ny fieritreretako. Notsipiko izany, hoy aho, tsy nahatsapa, fa tsy nanome lanja izany tamin'io fotoana io. Nokakako ny varavarana ary niditra aho. Rehefa nanao izany aho, dia saika nifandona tamin'i Ramatoa Russell, izay vao nivoaka. Samy nifona izahay. Tamin'ny voalohany dia tsikaritro ny tompovavin-tsekoly sy nieritreritra hoe vehivavy tsara tarehy izy tamin'ny andro fahiny - na dia izao aza, raha izany no izy. Ny volony mainty tsy misy volo fotsy, ary rehefa nisy loko izy, toy ny amin'izao fotoana izao, dia tsy dia hita loatra ny endriny henjana. Tamin'ny fomba tsy nahatsiarovako dia nieritreritra aho raha nivoaka izy, satria niaina mafy izy, toy ny hoe nihazakazaka. “Mampalahelo fa tara kely aho,” hoy aho. “O! Tsy mieritreritra izany aho. Efa latsaky ny fito ora sy sasany, Dokotera Sheppard.” Nitsahatra vetivety izy talohan'ny nilazana hoe: “Tsy fantatro fa nasaina hisakafo hariva ianareo anio alina. Tsy nisy nolazain'Andriamatoa Ackroyd.” Nahazo fahatsapana tsy mazava aho fa nampalahelo azy ny fisakafoanako tamin'ny fomba iray, nefa tsy fantatro ny antony. “Ahoana ny lohalinao?” hoy aho nanontany. “Mitovy ihany, misaotra, dokotera. Mila mandeha aho izao. Ho avy tsy ho ela Ramatoa Ackroyd. Tsy tonga tao aho mba hijery raha tsara ny voninkazo.” Nivoaka haingana ny efitrano izy. Nivezivezy nankany amin'ny varavarankely faha-33 aho, nieritreritra ny faniriany mazava mba hanamarinana ny fisiany tao an-efitrano. Rehefa nanao izany aho, dia nahita izay, mazava ho azy, fa mety ho fantatro foana raha nisy fiheverako izany, dia ny hoe, ny varavarankely dia varavarankely lava misokatra mankany amin'ny terrace. Ny feo henoko, noho izany, dia tsy mety ho ny feon'ny varavarankely nikatona. Tamin'ny fomba tsy nahatsiarovako, ary mba hampitsaharako ny saiko amin'ny eritreritra maharary noho ny antony hafa rehetra, dia nanampy ny tenako tamin'ny fanandramana ny nahatonga ny feo nangatahina. Saribao ao anaty afo? Tsia, tsy izany karazana feo izany mihitsy. Ny fisokafana sy fanidiana ny vata fanaovana firavaka? Tsia, tsy izany. Dia nahasarika ny saiko ny zavatra izay, mino aho, antsoina hoe latabatra volafotsy, izay misy sarony azo sintonina, ary amin'ny alalan'ny fitaratr'izany dia hitanao ny atiny. Nankany aho, nandinika ny zavatra. Nisy sombin-javatra volafotsy tranainy iray na roa, kiraro zazakely an'i Mpanjaka Charles Voalohany, sary vitsivitsy avy amin'ny jade sinoa, ary fitaovana sy zavatra mahaliana maro avy any Afrika. Tamin'ny faniriana ny hijery akaiky kokoa ny iray amin'ireo sary jade, dia nosokafako ny sarony. Nirotsaka tamin'ny rantsan-tànako izy ary potipoti-javatra. Nohazavaiko tamin'izay ny feo henoko. Sarony ity latabatra ity no nikatona moramora sy tsara. Namerimberiko imbetsaka ny hetsika ho fanamarinana ny tenako. Dia nosokafako ny sarony mba hijerena akaiky kokoa ny atiny. Mbola niondrika teo ambonin'ny latabatra volafotsy misokatra aho rehefa niditra tao amin'ny efitrano i Flora Ackroyd. Betsaka ny olona tsy tia an'i Flora Ackroyd, saingy34 tsy maintsy mahagaga izy. Ary ho an'ny namany dia afaka mahafinaritra izy. Ny zavatra voalohany mahasarika anao momba azy dia ny fahazavany mahatalanjona. Manana volo volamena hatsatra avy any Skandinavia izy. Ny masony dia manga—manga toy ny rano ao amin'ny fiara Norveziana, ary ny hodiny dia ronono sy mavokely. Manana soroka efa-joro sy zazalahy izy ary fahatsapana kely. Ary ho an'ny olona ara-pitsaboana reraka dia tena mahasitrana ny mahita fahatsapana lavorary toy izao. Tovovavy Anglisy tsotra sy mahitsy—mety ho antitra aho, saingy mieritreritra aho fa ny zavatra tena izy dia sarotra resena. Niaraka tamiko i Flora teo amin'ny latabatra volafotsy, ary naneho ny fisalasalany momba ny hoe Mpanjaka Charles voalohany nanana io kiraro zazakely io. “Ary na izany aza,” hoy Ramatoa Flora, “izao zavatra izao rehetra izao, noho ny nisy nanana na nampiasa azy ireo dia tsapako fa tsy misy dikany. Tsy manana na mampiasa azy ireo izy ireo ankehitriny. Ny penina nanoratana ny nataon'i George Eliot—izany karazana zavatra izany—dia penina fotsiny ihany. Raha tena liana amin'i George Eliot ianao, nahoana no tsy hividy amin'ny fanontana mora ary mamaky azy.” The Mill on the Floss The Mill on the Floss “Mieritreritra aho hoe tsy namaky zavatra antitra sy tsy ampiasaina toy izao ianao, Ramatoa Flora?” “Diso ianao, Dokotera Sheppard. Tiako ny .” The Mill on the Floss Nifaly aho nahare izany. Ny zavatra novakin'ny tanora ankehitriny sy nilazany fa nankafiziny dia mahatahotra ahy. “Mbola tsy niara-nientana tamiko akory ianao, Dokotera Sheppard,” hoy i Flora. “Tsy nahare ve ianao?” Natolony ny tanany havia. Teo amin'ny rantsan-tànany fahatelo dia nisy perla tokana misy vatosoa mahafinaritra. “Hivady amin'i Ralph aho, fantatrao,” hoy izy. “Faly diafhy ny dadatoako. Mbola ao anatin'ny fianakaviana aho, hitanao.” Nofihiko moramora ny tanany roa. “Ry malalako,” hoy aho, “manantena aho fa ho sambatra be ianao.” “Efa volana iray teo ho eo no niompanan-tiana izahay,” hoy i Flora tamin'ny feony mangatsiaka, “saingy omaly vao nambara. Ny dadatoako no hanamboatra ny Cross-stones, ary homeko izahay honenana, ary hanao mody fiompiana izahay. Raha ny tena izy, dia hihaza isika mandritra ny ririnina, hankany an-tanàna mandritra ny vanim-potoana, ary avy eo hanao sambo. Tiako ny ranomasina. Ary, mazava ho azy, dia hisy fiaraha-miasa amin'ny fiainam-paritra aho, ary hanatrika ny Fivoriamben'ny Reny rehetra.” Tamin'io fotoana io, dia nisy feo malefaka Ramatoa Ackroyd, niara-nifona noho ny fahatarany. Mampalahelo fa tsy tiako i Ramatoa Ackroyd. Izy dia rojo sy nify ary taolana. Vehivavy tsy mahafinaritra. Manana maso manga kely malefaka toy ny vato, ary na dia mahafinaritra toy ny mahafinaritra aza ny teniny, dia mijanona ho mandrakariva ny masony amin'ny fijerena tsara. Nankeny aminy aho, niala teo i Flora teo akaikin'ny varavarankely. Nomeny ahy ny somontsana sy ny peratra mba hifamihina, ary nanomboka niresaka haingana. Nandre ny amin'ny fanompoan-tanana nataon'i Flora ve ianao? Mety amin'ny lafiny rehetra. Ny tanora malala dia nifankatia tamin'ny fijerena voalohany. Toy ny mpivady tonga lafatra izy ireo, ny iray maizina ary ny iray marevaka. “Tsy azoko lazaina aminao, ry Dokotera Sheppard malalako, ny fanamaivanana ny fo reny.” Nihidy kely i Ramatoa Ackroyd—fankasitrahana ny fon'ny reniny, raha mbola nijery ahy tsara ny masony. “Nieritreritra aho. Ianao dia naman'i Roger malala. Fantatray ny maha-zava-dehibe ny fahatsapanao. Sarotra ho ahy—amin'ny toerako, toy ny vadin'i Cecil malala. Saingy misy zavatra maro mahasosotra—fampanantenana, fantatrao—izay rehetra izany. Mino tanteraka aho fa mikasa ny hanao fanomezana ho an'i Flora malala i Roger, fa, araka ny fantatrao, dia somary hafahafa izy momba ny vola. Misy dikany izany, efa reko, amin'ny lehilahy mpandraharaha. Nieritreritra aho, fantatrao, raha afaka manandrana azy momba ilay olana ve ianao? Tian'i Flora ianao. Mahatsapa izahay fa namanareo taloha mihitsy, na dia vao roa taona mahery izay no nahafantaranay anao.” Ny lahatenin'i Ramatoa Ackroyd dia nosintomina rehefa nisokatra indray ny varavaran'ny efitrano fandraisana vahiny. Nifaly aho tamin'ny fanelingelenana. Halako ny mihetsika amin'ny raharahan'ny olon-kafa, ary tsy nanana ny fikasana kely indrindra handresy lahatra an'i Ackroyd momba ny fanomezana an'i Flora. Amin'ny fotoana iray hafa, dia hataoko toy izany i Ramatoa Ackroyd. “Fantatrao ve Andriamatoa Blunt, dokotera?” “Eny tokoa,” hoy aho. Olona maro no mahalala an'i Hector Blunt—farafaharatsiny amin'ny lazan'ny olona. Namono biby an-diavana maro tamin'ny toerana tsy nampoizinareo izy noho ny ankamaroan'ny olona velona, angamba. Rehefa tononao izy, dia hoy ny olona: “Blunt—tsy midika ve ianao fa ilay lehilahy mpamono biby lehibe?” Ny fisakaizanany tamin'i Ackroyd dia nahagaga ahy kely foana. Ny lehilahy roa dia samy hafa tanteraka. Hector Blunt dia mety dimy taona tanora noho Ackroyd. Nifankahalala tamin'ny fahazazana izy ireo, ary na dia nisaraka aza ny lalany, dia mbola nitohy ihany ny fisakaizana. Tokony ho indray mandeha isaky ny roa taona, dia mandany tapa-bolana ao amin'ny Fernly i Blunt, ary ny lohan'ny biby goavam-be iray, miaraka amin'ny taolana maro mahagaga izay mijery anao amin'ny fijerena mangatsiatsiaka rehefa vao miditra ny varavarana fidirana, dia fampahatsiarovana maharitra ny fisakaizana. Niditra tao amin'ny efitrano i Blunt tamin'io fotoana io tamin'ny diany manokana, tsikelikely, nefa malefaka. Lehilahy salantsalany izy, matanjaka ary matanjaka kely. Ny tarehiny dia miloko volon-koditra efa ho mainty, ary tsy misy endrika manokana. Manana maso volondavenona izy izay manome fahatsapana fa mijery zavatra mitranga lavitra foana. Vitsy no miresaka izy, ary izay lazainy dia lazaina amin'ny fomba malala-mody, toy ny hoe terena hivoaka amin'ny teny tsy nahafaly azy. Niteny izao izy: “Ahoana ianao, Sheppard?” tamin'ny fomba mahazatra azy, ary avy eo dia nijanona tsara teo anoloan'ny fatana, nijery teo ambonin'ny lohanay, toy ny hoe nahita zavatra mahaliana nitranga tany Timbuctoo. “Andriamatoa Blunt,” hoy i Flora, “tiako ianao hilaza amiko momba ireo zavatra afrikana ireo. Misy antoka fa fantatrao daholo izay rehetra izany.” Efa ren'i Hector Blunt voalaza ho mpankahala vehivavy, nefa tsikaritro fa nanatevin-daharana an'i Flora teo amin'ny latabatra volafotsy tamin'izay azo lazaina ho fientanam-po. Natahotra aho sao hanomboka horesahin'i Ramatoa Ackroyd momba ny fanomezana indray, ka nanao fanamarihana haingana momba ny sweet pea vaovao aho. Fantatro fa nisy sweet pea vaovao satria efa nolazain'ny piko izany maraina izany.38 Tsy mahalala zavatra momba ny zaridaina i Ramatoa Ackroyd, fa izy no karazana vehivavy tia mba ho tsara fahalalana momba ny lohahevitry ny andro, ary izy koa mamaky ny . Afaka niresaka tsara izahay mandra-pahatongan'i Ackroyd sy ny sekretera niaraka taminay, ary avy hatrany dia nanambara ny sakafo hariva. Daily Mail Daily Mail Ny toerako teo ambony latabatra dia teo anelanelan'i Ramatoa Ackroyd sy Flora. I Blunt dia teo amin'ny lafiny iray hafa nataon'i Ramatoa Ackroyd, ary i Geoffrey Raymond teo akaikiny. Tsy nahafinaritra ny sakafo hariva. Tena nisy fiheverana i Ackroyd. Toa kivy izy, ary tsy nihetsika akory. I Ramatoa Ackroyd, Raymond, ary izaho no nitazona ny resaka. Toa voakasik'ilay fahatafintohinan'ny dadatoany i Flora, ary niverina tamin'ny fahanginany mahazatra i Blunt. Rehefa avy nisakafo hariva, dia namihina ny sandriko i Ackroyd ary nitondra ahy ho any amin'ny birao. “Rehefa avy nisakafo maraina isika, dia tsy hisy hanelingelina intsony,” hoy izy nanazava. “Nolazaiko i Raymond mba hahazoana antoka fa tsy hisy hanelingelina antsika.” Nandinika azy tsara aho nefa tsy naneho izany. Mazava ho azy fa nisy fihetseham-po mahery vaika. Nandritra ny minitra iray na roa, dia nandehandeha nanerana ny efitrano izy, avy eo, rehefa niditra i Parker niaraka tamin'ny lovia kafe, dia nianjera tamin'ny seza iray teo anoloan'ny afo. Ny birao dia efitrano milamina. Nisy talantalana boky teo amin'ny rindrina iray. Ny seza dia lehibe ary misy hoditra manga maizina. Nisy birao lehibe iray teo akaikin'ny varavarankely ary voapetraka tamin'ny taratasy nofenoina sy voalamina tsara. Tao anaty latabatra boribory dia nisy gazety sy gazety momba ny fanatanjahantena. “Niverina ny fanaintainan'ny fahazotoako tato ho ato,” hoy i Ackroyd tamin'ny fomba tsy nahatsiarovany, rehefa nanampy kafe. “Mila manome ahy faharoa amin'ireo pilinao ireo ianao.” Nieritreritra aho fa niady mafy izy mba hampitondra ny fahatsapana fa fivoriana ara-pitsaboana ny fihaonambantsika. Nankasitrahako izany araka izany. “Izany no nieritreretako. Nisy nitondrako teo.” “Lehilahy tsara. Atolory izao.” “Ao anaty kitapo ao an-efitrano izy ireo. Hataoko izany.” Nosakan'i Ackroyd aho. “Aza manahy. Hataon'i Parker izany. Ento ny kitapon'ny dokotera, Parker?” “Tsara tompokolahy.” Niala i Parker. Rehefa niteny aho, dia natelin'i Ackroyd ny tanany. “Mbola tsy ankehitriny. Miandry. Tsy hitanao ve aho fa manahaka toy izao noho ny tahotra ka tsy mahatomombana ny tenako?” Hitako izany mazava tsara. Ary nampanahy ahy izany. Karazana fahatsapana ratsy rehetra no nahatsindry ahy. Niteny indray i Ackroyd saika avy hatrany. “Hamarino fa voakatona ilay varavarankely, angamba?” hoy izy nanontany. Nitsangana aho ary nankany. Tsy varavarana frantsay izany, fa karazana varavarankely mahazatra. Ny lambam-baravarana manga maizina dia nisy teo anoloany, fa ny varavarankely mihitsy dia nisokatra teo amboniny. Niverina tao an-efitrano i Parker niaraka tamin'ny kitapo raha mbola teo am-baravarankely aho. “Tsara daholo izany,” hoy aho, niverina tao an-efitrano. “Nakatona ny hidy ve ianao?” “Eny, eny. Inona no manjo anao, Ackroyd?” Vao nakatona ny varavarana tao aorian'i Parker, raha tsy izany dia tsy ho nanao izany fanontaniana izany aho. Nisalasala kely i Ackroyd talohan'ny namaliana azy. “Ao amin'ny helo aho,” hoy izy miadana, rehefa afaka minitra iray. “Tsia, aza manahy ireo pilina mahatsiravina ireo. Nolazaiko izany ho an'i Parker fotsiny. Mahita vahiny ny mpanompo. Avia ary mipetraha. Voakatona koa ny varavarana, saingy?” “Eny. Tsy misy mandre; aza manahy.” “Sheppard, tsy misy mahalala izay efa nolalovako tato anatin'ny efatra amby roapolo ora lasa. Raha rava ny tranon'ny lehilahy iray manodidina azy, dia rava toy izany koa ny ahy. Ity raharahan'i Ralph ity no farany. Saingy tsy horesahintsika izao. Izy no—izy no—! Tsy fantatro izay hatao momba izany. Ary tsy maintsy manapa-kevitra tsy ho ela aho.” “Inona no olana?” Nangina i Ackroyd nandritra ny minitra iray na roa. Toa malahelo be izy tamin'ny fanombohana. Rehefa niteny izy, dia nahagaga ny fanontaniana napetrany. Izy no farany nantenako. “Sheppard, nitsabo an'i Ashley Ferrars tamin'ny aretina farany nataony, saingy?” “Eny, izany.” Toa nahita fahasahiranana bebe kokoa izy tamin'ny fanamboarana ny fanontaniana manaraka. “Tsy mba nisalasala mihitsy ve ianao—na mba nieritreritra ve—fa—eny, fa mety ho voapoizina izy?” Nangina aho nandritra ny minitra iray na roa. Avy eo dia nanapa-kevitra ny hanao ahoana aho. Tsy natao ho an'i Caroline i Roger Ackroyd. “Hambarako ny marina,” hoy aho. “Tamin'io fotoana io dia tsy nisy fisalasalako akory, nefa hatramin'izay—eny, dia zavatra tsy misy dikany nataon'ny anabaviko no nahatonga voalohany ny hevitra tao an-dohako. Hatramin'izay dia tsy afaka niala tamin'izany intsony aho. Saingy, tadidio, tsy manana fototra mihitsy aho amin'io fisalasalana io.” “Voapoizina izy,” hoy i Ackroyd. Niteny tamin'ny feo malefaka izy. “Iza no nahavanona izany?” hoy aho nanontany mafy. “Ny vadiny.” “Ahoana no ahafantaranao izany?” “Nolazainy tamiko izany.” “Rahoviana?” “Omaly! Andriamanitro! omaly! Toa folo taona lasa izay.” Niandry minitra iray aho, ary avy eo dia nanohy izy. “Fantatrao, Sheppard, fa lazaiko aminao izao amin'ny fomba miafina. Tsy tokony hivoaka izany. Mila ny torohevitrao aho—tsy mahazaka ny enta-mavesatra irery aho. Araka ny nolazaiko izao, dia tsy fantatro izay hatao.” “Azonao atao ve ny hilazako ny tantara manontolo?” hoy aho. “Mbola tsy fantatro. Ahoana no nahatonga an-dama'tany Ferrars hanao izao fibebahana izao tamin'ianao?” “Toy izao izany. Telopolo volana lasa izay dia nangatahiko ho vadiko i Ramatoa Ferrars. Tsy nanaiky aho. Nangatahiko indray izy ary nanaiky izy, fa tsy nanaiky ny hampahafantatra ny fiompanan-tiana raha tsy tapitra ny taonany fahatsiarovana. Omaly aho nitsidika azy, nilaza fa herintaona sy herinandro telo izao no nahafatesan'ny vadiny, ary tsy hisy fisalasalana intsony ny hampahafantarana izany42 fanompoana izany. Tsikaritro fa toa hafahafa ny fihetsiny nandritra ny andro maromaro. Ankehitriny, tampoka, raha tsy nisy fampitandremana, dia nibebaka tanteraka izy. Izy—nilaza tamiko ny zava-drehetra. Ny fankahalany ny vadiny ratsy fanahy, ny fitiavany ahy nitombo, ary ny—ny fomba mahatsiravina nataony. Poizina! Andriamanitro! Famonoana an-kalalahana izany.” Hitako ny fihetseham-po, ny fahatahorana, teo amin'ny tarehin'i Ackroyd. Noho izany dia tsapan'i Ramatoa Ferrars izany. Tsy an'i Ackroyd ny karazana mpitia izay mahavaky ny fahadisoana rehetra noho ny fitiavana. Izy dia olom-pirenena tsara. Ny zavatra rehetra izay tsara sy salama ary mandroso lalàna tao aminy dia tokony ho niala tamin'izy ireo tanteraka tamin'io fotoana nahafantarana izany. “Eny,” hoy izy nanohy, tamin'ny feo malefaka sy tsy miovaova, “nambarany ny zava-drehetra. Misy olona iray fantatra hatrany—izay nanery azy hanao vola be. Io fihenjanana io no nahadala azy.” “Iza no lehilahy?” Tampoka teo anoloan'ny masoko dia nisy ny sarin'i Ralph Paton sy Ramatoa Ferrars teo akaikin'izy roa. Toy ny hoe akaiky loatra ny lohan'izy roa. Nahatsapa fahatsapana fanahiana kely aho. Raha—oh! fa tsy mety izany. Tsapako ny fahatsoram-pon'i Ralph tamin'io tolakandro io. Adala! “Tsy nilaza tamiko ny anarany,” hoy i Ackroyd miadana. “Raha ny marina, tsy nilaza izy fa lehilahy izany. Fa mazava ho azy——” “Mazava ho azy,” hoy aho nifanaraka. “Lehilahy izany. Ary tsy misy fisalasalanao mihitsy?” Ho valiny i Ackroyd dia nihiaka ary nametraka ny lohany teo an-tanany. “Tsy mety izany,” hoy izy. “Adala aho na dia mieritreritra izany aza. Tsia, tsy hohazavaiko aminao akory ny fisalasalana adala tao an-dohako. Nolazaiko taminao izany anefa. Zavatra nolazainy no nahatonga ahy nieritreritra fa mety ho eo anivon'ny mpiasa ao an-tranoko izao ilay olona—fa tsy mety izany. Mety ho diso nahatsapana izany aho.” “Inona no nolazainao taminy?” hoy aho nanontany. “Inona no nolazaiko? Hitany, mazava ho azy, ny fahatahorana nataoko. Ary avy eo dia nisy ny fanontaniana, inona no anjarako amin'izany? Nataony, hitanao, ho mpampiditra ahy taorian'ny zava-nitranga. Hitany izay rehetra izany, araka ny eritreritro, haingana kokoa noho izaho. Somary taitra aho, fantatrao. Nangatahiny ny efatra amby roapolo ora—nomeny fikasana ahy tsy hanao na inona na inona mandra-pahatapitry ny fotoana izany. Ary nandà mafy izy nanome ahy ny anaran'ilay olon-dratsy nanasongadina azy. Mieritreritra aho fa natahotra izy sao handeha aho dia handròana azy, ary avy eo dia ho potika ny zava-drehetra ho azy. Nolazainy tamiko fa ho reko avy aminy alohan'ny efatra amby roapolo ora. Andriamanitro! Nao-fianianana taminareo aho, Sheppard, fa tsy tonga tao an-tsaiko akory izay hataony. Famonoana ny tena! Ary nitarika azy ho amin'izany aho.” “Tsia, tsia,” hoy aho. “Aza manao fiheverana tafahoatra momba ny zavatra. Tsy eo am-pelatananao ny andraikitra amin'ny fahafatesany.” “Ny fanontaniana dia, inona no hataoko ankehitriny? Maty ilay vehivavy mahantra. Nahoana no hohadinoina ny olana taloha?” “Mifanaraka aminao aho,” hoy aho. “Saingy misy lafiny iray hafa. Ahoana no ahazoako an'ilay olon-dratsy izay nitarika azy ho amin'ny fahafatesana tahaka ny namono azy mihitsy. Fantany ny heloka voalohany, ary izy no nifikitra tamin'izany toy ny anjely ratsy. Nandoa ny sazy izy. Hiala tsiny ve izy?” “Tsara,” hoy aho miadana. “Te hanenjika azy
